Paul Tang

Europarlementariër namens de PvdA
Delegatieleider, Economische en monetaire zaken, Begroting EU

Nieuws

Blijf! Ook uit respect voor Jo Cox

20 juni 2016

 

Jo Cox was tegen Brexit. Of ze daarom vermoord is, weten we niet. Het doet er ook niet toe. Dat iemand het leven neemt van een vrouw met een hart van goud is, is niet te bevatten. Geen Brit die dat anders ziet. Hoe anders die Britten ook mogen zijn.

Ja, ze rijden links. Ze wonen op een eiland. Toch horen ze erbij. Juist daarom eigenlijk. De Britten zijn het beste bewijs dat Europa geen eenheidsworst is. We zijn met z’n allen een bonte club.

Daarom mogen we hopen dat die Britten donderdag niet zo tegendraads zijn dat ze Europa de rug toekeren. Dat is slecht voor hen, dat is slecht voor ons, het is slecht voor Europa. Want al zijn het lastpakken, het gezegde blijft, zonder dwarsliggers geen spoor.

Uiteraard zijn er tal van economische redenen te noemen dat we blij zijn met de Britten. Ze zijn deel van de Europese interne markt en daar verdienen we, aan beide kanten van de Noordzee, goed aan. Maar de band is meer dan geld. We delen ook dezelfde waarden. Waar zou onze democratie staan als we niet van de Britten hadden geleerd hoe te debatteren.

Het is dan ook jammer dat de Britse premier David Cameron Brexit probeert te keren door de EU af te schilderen als een Europese snoepwinkel, de EU als verdienmodel. Zijn papegaai Mark Rutte slaat altijd volgzaam dezelfde toon aan. Het is daardoor een armoedige dialoog, die Europa als instrument voor vrede en veiligheid, sociale vooruitgang en hoeder van mensenrechten negeert.

Het hele Brexit-debat is sowieso een oefening in achteruitgang. Want of de Britten nu blijven of gaan, navelstaren is voorlopig het devies. Hoe verder te gaan met de Britten, hoe verder te gaan met Europa. Een beetje meer van dit en een beetje minder van dat.

En dat is zonde van de tijd. We moeten werken aan een betere Europese arbeidsmarkt, een menselijke opvang van vluchtelingen, het afsnijden van belasting-sluiproutes, een democratischer Europees bestuur.

Het Grote Verhaal dus. En wat mij betreft vertellen we dat samen mét de Britten. Vanuit het diepste respect voor Jo Cox.

 

 

Geef een reactie

* = verplicht, e-mailadres wordt niet gepubliceerd.